แววนักเปียโนออก

สวัสดีเน็ตตี้ลูกรัก

พ่อไม่ได้เขียนหาเน็ตตี้นานมากเลย วุ่นกับงานและเนตัน พ่อไม่ได้ดูแลเนตันมากเท่าแม่ แต่ก็พยายามจะช่วยแม่ให้มากที่สุด ตอนนี้เน็ตตี้ก็ห้าขวบเต็มแล้ว ในงานวันเกิดเน็ตตี้ก็เล่นเปียโนได้เพราะมาก พ่อรู้สึกภูมิใจกับเน็ตตี้มากและรู้สึกว่าพ่อได้ทำสิ่งที่ถูกต้องแล้วที่ให้เน็ตตี้ไปเรียนเปียโนแต่เด็ก พ่อฝันเสมอว่าจะได้ไปนั่งในคอนเสริตฮอลกับแม่เพื่อดูเน็ตตี้เล่นเปียโนกับวงออเคสตร้า พ่อไม่รู้ว่าจะมีโอกาสนั้นหรือเปล่า ไม่ใช่่เน็ตตี้จะทำไม่ได้ พ่อเชื่อมั่นว่าเน็ตตี้จะไปถึงตรงนั้นแน่นอน แต่พ่อกลัวว่าพ่อจะไม่อยู่แล้วตอนที่เน็ตตี้โตขนาดนั้น

สำหรับตอนนี้ พ่อก็ต้องเรียกเน็ตตี้ซ้อมเปียโนทุกวันไปก่อนจะถึงวันนั้น

พ่อ

ปรับตัวเป็น big sister

เน็ตตี้ลูกรัก

ตั้งแต่เนตั้นเกิดมา เน็ตตี้ก็ต้องเริ่มปรับตัวให้คุ้นเคยกับบทบาทใหม่ซึ่งก็คือพี่สาว เน็ตตี้ไม่ใช่ลูกคนเดียวและเป็น center of attention อีกแล้ว พ่อรู้ว่าเน็ตตี้ต้องปรับตัวมากทีเดียวและพ่อกับแม่ก็พยายามที่จะไม่ให้เน็ตตี้รู้สึกว่าคนอื่นไปให้ความสนใจกับเนตั้นไปหมด พ่ออยากบอกให้เน็ตตี้รู้ว่าพ่อและแม่รักเน็ตตี้เหมือนเดิมและรักเท่ากับเนตั้น ไม่ได้มีการแบ่งความรักไปเด็ดขาด

พ่อ

ก้าวแรกของความเป็นนักเปียโนของเน็ตตี้

เน็ตตี้ลูกรัก

เน็ตตี้อาจจะไม่รู้ แต่เน็ตตี้จะเข้าใจดีเมื่อลูกโตแล้วว่าการทีพ่อพาลูกไปเรียนเปียโนและเข้มงวดกับเน็ตตี้ให้ซ้อมทุกวันนั้น มันจะเป็นก้าวแรกและก้าวที่สำคัญและมั่นคงให้ลูกได้มีทักษะทางด้านดนตรีกับการเล่นเปียโดนที่สามารถทำให้ลูกเป็นนักเปียโนที่เก่งได้ พ่อไม่ได้คาดหวังว่าลูกจะต้องเล่นได้จนเป็นอาชีพ แต่การเล่นเปียโนนั้นมันต้องอาศัยทักษะหลายอย่างและความอดทน ตรงนี้จะช่วยให้ลูกสามารถทำสิ่งอื่นๆได้อีกมากมาย และทักษะการเล่นเปียโนนั้น ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ระดับอาชีพ ก็เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่ง ใครที่รู้ว่าเราสามารถทำได้เขาก็ชื่นชมเพราะมันเป็นเครื่องดนตรีที่เล่นอยาก (พ่อไม่แน่ใจเหมือนกันว่ายากที่สุดในลูกหรือเปล่า)

พ่อรู้สึกดีที่ลูกไม่ต่อต้านในขณะที่ก็ตั้งใจเล่นและอยากที่จะไปเรียนอีกในแต่ละอาทิตย์ พ่อจะรอจนถึงวันที่เน็ตตี้สามารถเล่นเพลงยากๆได้อย่างไพเราะที่สุด

พ่อ

You'll have to go. I'll count 1-2-3

เน็ตตี้ลูกรัก

เน็ตตี้โตขึ้นเยอะเลยลูก ขณะเดียวกันความดื้อก็เยอะตามด้วยเหมือนกัน จริงๆแล้วเน็ตตี้ไม่ได้เป็นเด็กดื้อ แต่เป็นเด็กที่มีความเชื่อความคิดตัวเองมาก วันก่อนพ่อกับแม่พาเน็ตตี้ไปกิน KFC เน็ตตี้ดื้อมากจนพ่อต้องดุ และว่าเน็ตตี้ไปหลายอย่าง ส่วนที่ไม่ดีของพ่อย่างหนึ่งก็คือพ่อชอบดุและบังคับเน็ตตี้ให้เน็ตตี้ทำสิ่งที่เน็ตตี้ต้องทำด้วยการนับ 1-2-3 และถ้าเน็ตตี้ดื้อพ่อก็จะลงโทษอย่างใดอย่างหนึ่ง ในวันนั้นพ่อก็ทำกับเน็ตตี้แบบนั้นเหมือนกันเพราะต้องการสอนให้เน็ตตี้รู้ว่าการที่เน็ตตี้ดื้อและดิ้นๆในที่สาธารณะจะไม่สามารถทำให้เน็ตตี้ได้ในสิ่งที่ต้องการ

ตอนเย็นกลับมา หลังจากที่เรื่องโมโหต่างๆจบสิ้น แม่แอบได้ยินเน็ตตี้ดุมดในห้องน้ำ โดยใช้ข้อความต่างๆที่พ่อดุเน็ตตี้ในวันนั้นมาพูดทั้งหมด เพียงแต่เปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษเท่านั้น แม่บอกพ่อว่าเน็ตตี้บอกมดว่า "You have to go. I'll count 1-2-3" พ่อฟังครั้งแรกพ่อก็รู้สึกตลก แต่ลึกๆพ่อรู้สึกสลดใจและรู้สึกเสียใจที่พ่อทำให้เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้เน็ตตี้จำและเอามาเลีบนแบบ ซึ่งเป็นแบบที่ไม่ดีเลย

ต่อไปพ่อจะพยายามยับยั้งการสั่งสอนเน็ตตี้ในรูปแบบนั้นและเปลี่ยนไปเป็นรูปแบบอื่น พ่อไม่อยากให้เน็ตตี้มีนิสัยที่กร้าวร้าวอย่างนี้

พ่อ

สวัสดีเน็ตตี้ลูกรัก

นี่พ่อไม่ได้เขียนถึงเน็ตตี้เป็นเวลานานมาก ส่วนหนึ่งเพราะยุ่ง ส่วนหนึ่งเพราะขี้เกียจ พ่อต้องมีอะไรอย่างอื่นทำตลอด ตอนที่พ่อเขียนถึงเน็ตตี้ตรงนี้ เน็ตตี้อายุ 4 ขวบแล้ว วันเวลาผ่านไปเร็วจริงๆ เน็ตตี้ของพ่อโตขึ้นเยอะ มีความคิดความอ่าน และบุคลิกของตัวเองมากขึ้น พ่อรักเน็ตตี้มากแต่ก็ต้องดุเน็ตตี้เสมอเพราะเน็ตตี้มักจะทำในสิ่งที่ตัวอยากทำตลอด อีกไม่กี่เดือนเน็ตตี้ก็จะเป็นพี่สาวของน้องชายแล้ว พ่อหวังว่าเน็ตตี้คงจะรักน้องและช่วยแม่ดูแลน้องด้วย

พ่อ

เมื่อไหร่เน็ตตี้จะมีน้อง

ถึงเน็ตตี้ลูกรัก

เมื่อวานนี้พ่อพาแม่ไปหาหมอ สาเหตุก็เพราะว่าแม่รู้สึกว่ามีอาการแท้งโดยมีเลือดออกมา หมอตรวจก็ยืนยันว่าแม่ได้แท้งน้องแล้ว การแท้งครั้งนี้เป็นครั้งที่สองติดต่อกัน ซึ่งก็ทภให้พ่อกับแม่เป็นห่วงเหมือนกันว่าจะสามารถมีน้องให้เน็ตตี้ต่อไปในอนาคตหรือไม่ พ่อก็หวังว่าคงจะไม่มีครั้งที่สามเพราะแม่ก็แข็งแรงดี ตอนที่แม่ท้องเน็ตตี้ทุกอย่างก็เป็นปกติ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมช่วงนี้มันถึงทำให้แท้งต่อกันขนาดนี้

เน็ตตี้ก็สวดอ้อนวอนกับแม่ให้ช่วยดูแลน้อง แต่น้องคนนี้ไมม่ได้อยู่กับเราแล้ว คำสวดของเน็ตตี้ก็คงจะช่วยน้องคนใหม่ที่กำลังจะเกิดขึ้นมา พ่อหวังว่าอย่างนั้นเพราะทั้งพ่อทั้งแม่ก็สวดให้น้องเหมือนกัน

พ่อ

เน็ตตี้เป็น "Big Girl" แล้ว

เน็ตตี้ลูกรัก

พ่อไม่ได้เขียนถึงลูกตั้งนานแล้วเพราะอย่างแรกคือขี้เกียจ อย่างที่สองคือพ่อมัวแต่วุ่นทำเวปไซต์หางานกับแม่อยู่ ทำงานทั้งเช้าทั้งเย็นเลยก็เลยไม่ได้ทำอะไรอย่างอื่น

ที่พ่อจะเขียนวันนี้ก็เกี่ยวกับที่เน็ตตี้เป็น Big Girl แล้ว คือเมื่อก่อนเน็ตตี้จะต้องให้พ่อแม่กล่อมเสมอ แต่ตอนนี้เน็ตตี้สามารถนอนได้ด้วยตัวเองแล้ว ก็เลยทำให้นอนได้นานเพราะไม่ต้องคอยมาระแวงว่าพ่อหรือแม่จะหนีออกมาจากห้อง เดี๋ยวนี้เน็ตตี้ก็เลยชินเลย

พ่อเห็นเน็ตตี้โตขึ้นเรื่อยๆก็รู้สึกว่าถึงตอนนี้ถ้าพ่อตายไปก็คงจะไม่เสียใจแล้ว เพราะอย่างน้อยส่วนหนึ่งของพ่อก็ได้กำเนิดและคงอยู่ในโลกนี้แล้ว